Mame~*บริษัทไม่จำกัด(ดอง?)ฟิค*~

ดีก่ะเจ้า =w=~

วันนี้พิมพ์ฟิคเสร็จสองตอนรวด อุฮิ ด้วยเหตุผลหลายๆประการ และ ของมันขึ้นเสียพอดี อุฮิ

แล้วก็.......เจอของกร๊าวตับกร๊าวใจเสียเยอะแยะ XD

ตอบ FAQ ก่อนเนอะ แล้วค่อยลงฟิค

เนื่องจากว่า อัพเลว ซะ ตอนบ่ายอ่อนๆ เลยไม่ค่อยจะมีคนมาถาม ไม่เป็นไร

โดย ตะลิงปลิง

SET:เกรียน no.1

- เออ เกรียนจริงๆ อิปลิง -[]-" *ตบดิ้น*

1.มาเมะเป็นเพศอะไร(ตอบมาด้วยความสัตย์ถึงเราจะเคยเจอกันแล้วก็ตาม)

- ชาย ว่อย!! =[]=!!! *เกรียนกลับ*

2.เวลาอาบน้ำถอดเสื้อผ้าชิ้นไหนออกก่อนเป็นอันดับแรก

- ป๊าดดดดดดดด ถามซ่อกแซ่กอ่ะ *แทงปลิงด้วยสว่าน* (เสื้อเดะ) <<< ไม่ได้ตอบเพราะอยากให้รู้หรอกนะ

3.คิดยังไงกับฟิควาย

- เป็นเสมือนหยาดน้ำทิพย์ที่คอยให้ความชุ่มชื้นกับผู้อ่านแนวนี้น่ะนะ *ทำหน้าอรั๊ง*

4.ทำไมต้องปกปิดชื่อเล่นด้วย(กัด)

- ไม่อยากบอก มีไรมะ =3=~ *แทะป๊อกกี้*

5.บอกได้มั๊ย?

- ไม่บอก ออวซั่มมะ? *ก๊ากกก*

6.ชอบชื่อ"คุโรมาเมะ"มากกี่เปอร์เซ็น

- ........ 1.2345678910111213% ฟร่ะ *ปาดาวกระจายป๊อกกี้*

7.มาเมะเป็น เคะ หรือ เมะ

- แล้วแกอ่ะ เป็นเคะรึเมะ - -+ *แทงด้วยกระบองไม้ไผ่*

8.s หรือ m

- ปลิงอ่ะ s รึ m จะได้จัดการให้ *เอาธูปไปจี้ปลิง*

----------------------------

SET:จริงจัง

- แหม่ น่าจริงจังมากเลยเนอะ? ที่ตอบให้เนี่ยถือเป็นพระคุณอย่างสูงแล้วนะ =3=!!!

- ของรอบตัว รึ ของตามฤดูกาลน่ะแหล่ะ *กร๊ากกก*

2.ก่อนบ้าเฮตาเลียมีการ์ตูนเรื่องไหนกินใจก่อนหน้านี้มั๊ย

- บ้าเกมร็อคแมนนะ โดยเฉพาะ ร็อคแมนเอ็กซ์

3.ดิสเพลย์ที่ใช้อยู่วาดเองใช่มั๊ย

- เอามาจากแหล่งลับอ่ะ *ฮา* บอกแล้ววววว สกิลวาดรูปช้านมันห่วยยยยยยย *กระโดดกัดหัวปลิง*

4.ไม่รู้จะถามอะไรแล้ว*ยิ้ม*

- เออ ดี จบข่าว....

----------------------------

ถามน้อยๆ เมพ!(ไม่เกี่ยว)

- เมพเนอะ? *ก๊ากกกก* //หยิบสว่านไปทะลวงสมองปลิง

เอาล่ะมาเข้าโซนเฮตะกันดีก่าเนอะ *เช็ดคราบเลือดปลิง*

Warning :
*เอนทรี่นี้ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับบุคคลใดๆ ประเทศใดๆ หรือองค์กรณ์ใดๆ ทั้งหมดทั้งสิ้นที่มีอยู่ในปัจจุบันนี้ขอรับนายท่าน

*Hetalia Axis Power (เฮตาเลีย) นั้นเป็นการ์ตูนเสียดสี ซึ่งตัวละครจะมาจากประเทศต่างๆ หากพวกคุณท่านทั้งหลายไม่ประสงค์จะทัศนาให้เสียอารมณ์กรุณากดปิดไปได้เลยขอรับกระผม ( ด้วยรักและหวังดี จาก แมวตัวน้อยๆตัวหนึ่ง )

*ฟิคเรื่องนี้ จะไม่มีความเกี่ยวข้องกับตัวละครที่อยู่ในเนื้อเรื่องจริงๆแต่อย่างใด

*ตัวละครในฟิคเรื่องนี้นั้นนิสัยอาจเปลี่ยนแปลงไปในทางรั่วหรือหื่น(??) จากความเป้นจริงเพื่อความสนุกสนานของฟิคเรื่องนี้ ซึ่งข้ากระผมนั้นไม่ได้มีประสงค์ไม่ดีกับตัวละครแต่อย่างใด โปรดเข้าใจกระผมด้วยนะขอรับ

*Y Alert หากไม่ประสงค์จะทัศนากรุณาปิดไปเลยขอรับ หากท่านอยู่สายนี้ หากคุณท่านทั้งหลายนี้มีความชอบไม่เหมือนกับกระผมนั้น กรุณาอย่ารุกรานกันนะขอรับ อาจมีการสับ paring หากไม่ใช่คู่ที่คุณท่านชอบนั้นกรุณาอ่านในแบบเอาฮาเสียมากกว่าจะอ่านแบบเสียความรื่นรมณ์

*อนึ่ง เจ้าของบล็อคนี้อาจนำเหตุการณ์บางอย่างในปัจจุบันลงมาเล็กน้อย กรุณาใช้สติในการรับชม หากผิดพลาดแต่ประกาลใด กระผมขอความกรุณาไว้ ณ ที่นี้ด้วย =/'\=

*Hetalia Axis Powers ไม่ใช่ การ์ตูน Y แต่อย่างใดนะฮะ (แต่แฟนๆเขาจับมาจิ้นกันเอง *โดนตบ*)

*ตัวละคร ในการ์ตูน Hetalia ทุกๆตัวทั้งที่ออกมาเป็น Official แล้ว และยังไม่ได้ออก จะไม่มีความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องจริงๆแต่อย่างใด

*อ๊ะๆ คุณๆคนอ่านที่อัพบล็อคเกี่ยวกับเฮตาเลียทั้งหลาย ขอความกรุณาใส่ Tags เป็นชื่อตัวละครแทนชื่อประเทศด้วยนะฮะ

+---------------------------------------+

Special Episode of Halloween Day~

[ WARNING : All*TH ]

หนุ่มมหาลัย The Series Ep. 2

[ Before Halloween ]

     หลังจากโดนคำพูดแทงใจดำ ดูท่าอนิรุทธิ์จะเงียบไปได้เยอะทีเดียวเชียว

     "ถึงพี่อีวานจะพูดอย่างนั้นก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยหนิรุทธิ์ เพราะยังไง ทุกๆคนก็เป็นเพื่อนกันนี่"

     ราวกับถูกคำว่า เพื่อน หล่นใส่หัวหนักเป็นสิบตัน จนต้องทรุดลงไปเอานิ้วเขี่ยฝุ่นอย่างน้อยใจ

     "ชั้นก็แค่เพื่อน.......*พึมพำๆ* "

     "ไม่เอาน่า อย่าทำหน้างั้นสิ (ถึงจะตลกดีก็เถอะ)" เอกราชพยายามปลอบหากแต่ว่าอนิรุทธิ์ยังคงนั่งจุ้มปุ๊กอยู่มุมห้องอยู่ดี

     จนแล้วจนรอด ก็ต้องหันกลับไปทำอาหารต่อสักพักจึงจัดแจงลากตัวหดหู่มาข้างหน้าตน

     จากนั้นจึงจัดการกระแทกปากลงไปบนหน้าผากของร่างที่นั่งอยู่กับพื้น

     ..ป๊อง.. อนิรุทธิ์หน้าแดงหน่อยๆก่อนจะเงยหน้าขึ้นช้าๆพร้อมกับ ดวงตาที่ฉ่ำเยิ้มปนตกใจ

     "ทีนี้อาการดีขึ้นรึยัง?"

     ไม่มีคำตอบจากร่างที่นั่งอยู่ หากแต่เจ้าตัวพยักหน้าเบาๆ

     "งั้นเดี๋ยวผมช่วยทำต่อแล้วกันนะครับ" หนุ่มชาวรัสเซียเดินเข้ามาในครัวอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะหยิบจัดปอกหั่นสับซอยตามคำสั่ง(แม่ครัว)

     ปล่อยให้หนุ่มชาวพม่านั่งเพ้อหน้าแดงต่อไป ราวกับจะเพลิดเพลินกับรสสัมผัสที่หลงเหลือเพียงบางเบาบนหน้าผากของตน

     ~ 20 นาทีต่อมา ~

     เมนูวันนี้ แกงกะหรี่ผลไม้ กับ ข้าวผัดกระเทียมใส่สมุนไพร!

     แกงกะหรี่สีอำพันเข้มๆ ด้วยน้ำผึ้ง แอปเปิ้ล และ สัปปะรส และ น้ำองุ่นขาว รสออกเปรี้ยว ปรุงรสให้เข้มและละมุนขึ้นด้วย นม และ มายองเนส ความหวานของ แครอท และ กะหล่ำปลีช่างเข้ากันกับผลไม้รสเปรี้ยวเสียจริงๆ มันฝรั่งและหัวหอมช่วยเสริมรสชาติของส่วนผสมอื่นๆเป็นอย่างดี เนื้ออกไก่ผัดกับเนยเคี้ยวนุ่มรสหวานมัน

     ข้าวผัดกระเทียมใส่สมุนไพรรสเข้มข้นและสดชื่น เมื่อลองทานคู่กันดูรับประกันรสชาติได้เลยว่าอร่อยชัวร์ (เอกคอนเฟิร์ม)

     "ทานล่ะนะคร้าบบบบบ"

     "อร่อย!"

     "สุดยอดมากครับเอกซัง"

     "ไม่เคยกินที่ไหนมาก่อนเลยฮะ (>w<)b"

     "แหม จริงหรอจ๊ะ นึกว่ารสชาติจะไม่ถูกปากกันเสียอีก"

     "เอกนี่ทำอะไรก็เก่งนะครับ" อีวานพูดขึ้นพลางมองด้วยสายตานิ่มๆแต่แฝงความนุ่มลึกให้ชวนหลงใหล

     "เอ........ที่จริงก็ไม่ได้เก่งไปหมดซะทุกอย่างหรอกจ้ะพี่อีวาน" ว่าพลางโบกมือหยอยๆ

     "ใช่ๆ และมีแต่ชั้นเท่านั้นแหล่ะที่รู้ หึๆๆ" อนิรุทธิ์ตอบอย่างภาคภูมิพลางกอดอก

     "จะว่าไปผมเคยได้ยินจากพวกพี่ๆนักศึกษาเขาพูดกันว่า พี่เอกกลัวผี น่ะ จริงหรอฮะ ('w')//~" เด็กหนุ่มถามด้วยแววตาบ้องแบ๊ว หากแต่ว่ามันกลับทำให้คนอื่นทำตาลุกวาว

     "จริงหรอครับเอก"

     "จริงอ่ะเอก ชั้นไม่เคยรู้เลยนะ?"

     "อ.......เอ่อ..........ไม่ใช่หรอก.......จ้ะ.......คือ.........."

     "แค่ไม่ถูกกันเท่าไหร่เท่านั้นเอง....." เอกราชตอบอย่างลำบากราวกับถูกต้อนจนมุมหากแต่เด็กหนุ่มที่เป็นคนเริ่มเรื่องกลับนั่งกินข้าวต่ออย่างสบายอกสบายใจ

     'หิๆๆ ถ้าชวนเอกไปดูหนังผีล่ะก็รับรอง มีโอกาสลัคกี้แน่ๆ' โดย รุทธิ์

     'ชักอยากพาเอกไปดูหนังซะแล้วสิ เอ......รึจะปลอมเป็นผีมาหลอกซะเองดีนา' โดย อีวาน

     จนเกิดเป็นรังสีแปลกๆที่ก่อตัวขึ้นจนเอกราชรู้สึกไม่ดี

     "อ......อ่ะน้า.......ฮ่ะๆๆ......." ก่อนจะก้มหน้าก้มตาลงมือทานข้าวหลบเลี่ยงสายตาของอีกสามคนที่เหลือไป

    ~ รอตอนหน้า อุฮิ ~

คอมโบ!!!!

ด้วยตอนปกติที่สามมมมสิบ!

[ Warning!!! ตอนนี้ คนพิมพ์ฟิคกำลังบ้า รุทธิ์*เอก เข้าขั้น!!!! ]
[สาเหตุ : มากจากบล็อคพี่จูดัส หัวข้อปลอกหมอน อุฮิ ]

[ ช็อคโกหวานๆ , หวานเพราะส่วนผสม รึ หวานเพราะคนจู๋จี๋กัน?? ]

     "เอกกกกคิดถึงอ่า~ มามะขอกอดหน่อย~" ชายหนุ่มร่างสูงใบหน้าและผ้าโพกหัวที่คุ้นเคย ฉีกยิ้มอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงชายหนุ่มร่างบางเข้ามากอด (รอบที่เท่าไหร่ไม่อาจจำได้)

     [ หมายเห็ด : แมวน่อยออกไปนอกห้องเรียบร้อยแล้น ประตู คุณรุทธิ์ก็ล็อคซะแน่นเชียะ ]

     "ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะรุทธิ์ เอกต้องทำงานบ้าน (= =)" ร่างบางนิ่วหน้าอย่าเหนื่อยหน่ายจิตแล้วจึงพยายามแกะท่อนแขนแกร่งออกแต่ไม่เป็นผล

     "อะไรเนี่ย..........ไปเล่นกล้ามมารึไงกันน่ะรุทธิ์ บึ้กเชียว" ในขณะที่กำลังจะพยายามแกะแขนออกนั้นกลับรู้สึกว่ากำไม่ค่อยจะมิดเสียแล้ว

     เมื่อลองใช้มือตรวจสอบดูอีกปรากฏว่าร่างสูงดูหุ่นฟิตกว่าแต่ก่อน ดังคาด

     "แค่ออกกำลังกายทุกวันเองล่ะ อุ่นมั้ยล่ะ~"

     "อุ่น......พึมพำๆ"

     "หืม? พูดว่าอะไรน้า ไม่ได้ยิน~"

     "....(//// ////)...."

     "ไม่ตอบก็ด้ะ จับกินเลยดีกว่า~"

     "อ....อย่านะ หวา~!" ไม่ทันไรเอกราชในอ้อมกอดของอนิรุทธิ์ก็ล้มลงไปบนเตียงนอนอันหนานุ่ม ตามด้วยร่างของอนิรุทธิ์ที่โถมตัวมาคร่อมไว้

     "ไม่ทนแล้ว~ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ขอสักหน่อยเหอะ" อนิรุทธิ์ยิ้มกริ่ม ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้เสียจนลมหายใจผสานเข้าด้วยกัน

     [ ได้เวลากำเดาไหลแล้วจิ ได้เวลากำเดาไหลแล้วจิ ] ~ ใครไม่อยากอ่านกรุณาข้ามไปนะเค้อ~ ~

     "อย่านะ!!!"

     "ม่ายสน~"

     อนิรุทธิ์ไม่สนว่าร่างบางจะขัดขืนรุนแรงแค่ไหน มือแกร่งรุกล้ำเข้าไปที่ชายเสื้อ และเลิกขึ้นจนถอดสิ่งกีดขวางด่านแรออกไป เผยให้เห็นแผ่นอกขาวเนียนที่มีสิ่งที่ต้องการ

     "หึ" อนิรุทธิ์กระตุกยิ้มบางๆ อย่างมีเลศนัย ก่อนจะก้มลงมอบจุมพิตอันแสนคิดถึงที่ห่างหายไปเสียเนิ่นนาน

     "อึ.....อื้ม.......อ๊ะ...รุทธิ์....อื้อ.." เพียงแค่จุมพิตเดียว ร่างบางถึงกับเครื่องติดเสียแล้ว

     ริมฝีปากเรียวเผยอขึ้นสั่นระริก เสียงแหบพร่าดังก้องแต่ชื่อของบุคคลตรงหน้า มือบางกำผ้าปูที่นอนเสียจนยับ

     เรียวลิ้นที่เกี่ยวกระหวัดกลัดกรอกไปมาราวกับระรอกละอองคลื่นที่ซัดสาดนำพาเอาความต้องการอันไร้ที่สิ้นสุดมายังร่างบางทีละเล็กทีละน้อย สติที่คอยห้ามเลือนหายไปในฟองคลื่นเสียจนหมดสิ้น ในเวลานี้เหลือเพียงแค่ความต้องการอันไร้ที่สิ้นสุดดุจดั่งป้อมปราการที่พังลงและดำดิ่งสู่หวงมหาสมุทร

     ไม่ช้า สิ่งที่ถูกปลุกเร้าก็ตอบสนอง เรียกสีกุหลาบให้พาดผ่านบนใบหน้าร่างเล็กจนถึงใบหู

     "นายนี่น่ารักไม่เปลี่ยนเลยน้า~ น่ารักจนชักจะอยากแกล้งแล้วสิ" อนิรุทธิ์ไม่พูดปล่าว ร่างสูงค่อยๆใช้ริมฝีปากลูบไล้ลมเลียตั้งแต่ซอกคอขาวลงไปเรื่อยๆจนถึงจุดหมายที่ต้องการ

     "ร.....รุทธิ์.....ตรงนั้น....อ๊ะ!!" ร่างเล็กบิดเร่าไปมาด้วยความรู้สึกที่ถ้วมท้น พร้อมกับส่งเสียงครามที่พอใจกับการกระทำของอีกฝ่าย

     แก่นกายร้อนเร่าถูกดูดกลืนเข้าไปภายในโพรงปากของอีกฝ่าย ค่อยๆขยับขึ้นลงช้าๆพร้อมกับลิ้นอุ่นๆที่ค่อยๆไล้เลียไปมา

     "สะโพกนายส่ายใหญ่เชียวนะเอก" ร่างสูงพูดราวกับจะหยอกเย้า ซึ่งมันก็ส่งผลให้ร่างบางถึงกับเอาหน้าไปซุกกับหมอนด้วยความเขินอายอย่างแรง

     อุ้งมือแกร่งของอนิรุทธิ์ขย้ำสะโพกมนเบาๆ ก่อนจะเปลี่ยนตำแหน่งลิ้นค่อยๆเลื่อนลงไปจากแก่นกายเป็นช่องทางสีหวานอันน่าลิ้มลองด้านหลัง

     "อึก.....อ๊า!!" ร่างบางสั่นสะท้านราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นไปทั่วร่างจนหยาดแห่งความสุขโสมถูกปลดปล่อยออกมาเสียเต็มตัว

     ราวกับได้ใจ อนิรุทธิ์ ค่อยๆขยับเรียวลิ้นเข้าไปในช่องแคบอย่างง่ายดายโดยไม่ให้ร่างเล็กได้พักเลยแม้แต่น้อย

     เอกราชนอนหอบหายใจกระเซ่า เรียวขาสองข้างถูกแยกออกเสียจนน่าอาย สะโพกของตนกำลังโยกไหวเสียจนอดไม่ได้ที่จะต้องเอาหน้าไปซุกไว้ในหมอนเพื่อปิดบังความอายในการกระทำของตน

     "อย่ายั่วชั้นสิเอก เดี๋ยวนายก็ลุกไม่ขึ้นหรอก"

     "ค.....แค่นี้......อ๊ะ.......ไหวหรอกน่า"

     'ปากเก่งอย่างนี้อยากรู้จริงเชียวว่าจะทนไหวมั้ย' อนิรุทธิ์ขมวดคิ้วมุ่นพลางคิดขลขันอยู่คนเดียว ก่อนจะขยับกายขึ้นพร้อมกับเปลื้องผ้าของตนออก ทำเอาเอกราชหน้าแดงกว่าเก่า

     แม้จะเคยอยู่ด้วยกันบ่อยๆ แต่เห็นแล้วก็อดที่จะหน้าแดงไม่ได้จริงๆ

     ในขณะที่ร่างบางนิ่งไปนั้น ร่างสูงค่อยๆขยับแนบชิดสอดแทรกแก่นกายเข้าไปช้าๆ

     แม้จะเบาบางเสียราวกับกระซิบ แต่ร่างสูงก็รู้ว่าร่างเล็กพยายามเก็บเสียงของตนไว้ จึงพลิกกลับ ให้ตอนนอนอยู่บนเตียง และร่างกายของอีกฝ่ายตั้งตรงฉากกับพื้นเตียง

     "แบบนี้เอกน่าจะรู้สึกดีกว่านะ รุทธิ์ว่า...." อนิรุทธิ์ยิ้มหวาน ก่อนจะใช้มือหนาขย้ำสะโพกของเอกราชให้ค่อยๆดูดกลืนแก่นกายของตนลงไปทีละน้อย เสียงที่เกิดจากการเสียดสีกันของผนังช่องนั้นส่งเสียงออกมาอย่างหยาบโลนไม่มีเลยที่จะเก็บความอายไว้

     ครานี้ฝ่ายเอกราชเสียเองที่หลับตาแน่น กระแสไฟฟ้าที่ส่งผ่านความสุขโสมนั้นรุนแรงขึ้นกว่าเมื่อครู่ รุนแรงมากเสียจนต้องกรีดร้องเครือครางออกมาจนหมดเสียง หยาดน้ำตาที่ไหลปริ่มนั้นค่อยๆไหลลงมาเพียงเล็กน้อย

     "อึ......อา......" ภายในช่องทางนั้นกลับหดแน่นพร้อมกับค่อยๆดูดกลืนแก่นกายของร่างสูงล้าๆ ทำเอาอนิรุทธิ์เป็นฝ่ายส่งเสียงครางออกมาเสียเอง

     เอวบางถูกอุ้งมือแกร่งบังคับตามใจชอบ ในขณะนี้เขาไม่เหลือแรงจะขัดขืนแล้ว

     ความรู้สึกสุขโสมเริ่มครอบงำจิตใจจนไม่อาจจะสะกดไว้ได้เสียแล้ว เอกราชจึงเริ่มขยับสะโพกของตนให้อยู่เหนือการควบคุมของอีกฝ่ายเสียเอง

     "อ.......เอก....อา......" เสียงครางอย่างพึงพอใจของอนิรุทธิ์ดังขึ้นราวกับกระซิบ

     เสียงเสียดสีดูดซับกันระหว่างของเหลวกับผนังแคบๆส่งเสียงกังวาลอย่างไม่อายใคร

     ผิวกายที่เปียกเหงื่อ แผ่นอกบางที่ขยับตลอดเวลาจุดสีหวานที่ชูชันเรียกร้องความสนใจ อนิรุทธิ์เคลื่อนย้ายมือหนาของตนมายังแผ่นอกขาวเนียนก่อนจะดันตัวขึ้นแล้วก้มลงใช้ลิ้นร้อนไล้เลียลิ้มชิมรส กลิ่นกายของร่างบางที่ห่างหายไปนานทำให้กระตุ้นอยากจะกระทำกับร่างบางมากยิ่งขึ้นจนไม่อาจจะหักห้ามใจได้

     "อ.....อ๊า...รุทธิ์........เอก......ไม่ไหวแล้ว......อ๊า..." เสียงครวญครางที่เปี่ยมไปด้วยความสุขโสมของร่างบางดังขึ้นอย่างสั่นเครือ ก่อนจะถูกดันให้ล้มตัวลงนอนตามมาด้วยร่างแกร่งที่โถมตัวเข้ามาพร้อกับการแทรกแทรงที่รุนแรงและเร็วสุดๆ

     "เอก.....เอก..........ด้วยกันนะ........" สะโพกหนาขยับอย่างถี่ ความต้องการอันจะใกล้เคียงจุดสิ้นสุดในไม่ช้า ทำให้ร่างสูงต้องกระแทกเข้าไปอย่างแรงจนร่างบางแอ่นสะท้านจนแผ่นหลังไม่ติดเตียง

     เมื่อร่างสูงกระแทกครั้งสุดท้ายเข้าไปสุดแรง แก่นกายของร่างบางฉีดพ่นของเหลวสีขาวขุ่นออกมาเปรอะไปจนถึงคอ หยาดน้ำแห่งความสุขโสมของร่างสูงถูกฉีดพุ่งเข้าไปภายในร่างกายของเอกราชเสียหมดสิ้น

     "สุดๆไปเลยนะเอก.........." อนิรุทธิ์ถอนแก่งกายของตนออก ก่อนจะก้มลงมองดูเรือนร่างของเอกราชที่บัดนี้นอนหอบอยู่ภายใต้ร่างของอนิรุทธิ์

     ใบหน้าแดงระเรื่อ ดวงตาฉ่ำเยิ้ม ริมฝีปากเรียวบางที่สั่นเครือพลางหอบหายใจถี่ แค่เห็นก็รู้สึกอย่างจะจูบเข้าไปอีกสักหลายๆครั้ง อยากจะบดขยี้ด้วยริมฝีปากของตนให้หายอยากเสียจริงๆ

     "อือ....."

     "เซ็กซี่ไปแล้วนะนายเนี่ย" อนิรุทธิ์พูดอย่างเจ้าเล่ห์เมื่อรู้ว่าร่างตรงหน้าไม่มีเรี่ยวแรงจะต่อล้อต่อเถียงตนอีกแล้ว

     "บ้า...."

     "ขอบใจสำหรับช็อคโกแลตวาเลนไทน์นะ"

     "ยังไม่ได้ให้ซะหน่อย...." น้ำเสียงตัดพ้อดังขึ้นอย่างเศร้าๆ เพราะเอกนั้นเตรียมให้ไม่ทัน

     "ก็ให้มาแล้วนี่ เมื่อกี้ไง" อนิรุทธิ์ยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมกับก้มลงจูบริมฝีปากบางของเอกราชอีกครั้ง เป็นจูบที่อ้อยอิ่ง หวานเสียจนมดยังอาย

     "..ปิศาจลามก.."

     ~ รอตอนหน้านะเคอะ ~

----------------------------------

[Talk~*]

ทางเรายังคงเปิด FAQ ต่อไป อุฮิ

(แต่ใครถามเกรียนจะเจอแบบตะลิงปลิงแน่นอน +w+)

ขอสารภาพว่า ฟิคตอนปกตินี่ดองนานมากกกกกกถึงมากกกกกกที่สุด

เอาเถอะลงได้ก็ดีแล้ว~

จขบ. เปิดเรียน 2 พฤษจิกายน แหล่ะ *กร๊ากกกก*

สะใจอ่ะ อุฮิ

ไปล่ะเน้อ บุบิ

EDIT เพิ่มเติม

เมื่อกี้เพิ่งกลับไปดูเอ็นทรี่ที่แล้วมา เพราะงั้น ตอบเพิ่ม!

พี่ [Lazulite ソムオー ]

- เมื่อไหร่ฟิคตอนต่อไปจะมา~ *โดนมาเมะเตะ*

ประเคนแล้วน้า~ *ไล่เตะต่อ*

- ระหว่างคุณอีวานกับคิคุซัง เลือกได้แค่คนเดียวจะเอาใคร!?!

อีวานซัง!!!! *0* *ไม่ลังเล*

- อยากเรียนต่อคณะอะไรล่ะตัว

อยากเรียนเกี่ยวกับ กราฟฟิค นะงับ พวก ทำเกม ใส่เอฟเฟ็คอนิเมเงี๊ยะ =w=

- อยู่ดีๆมีคนรัสเซียหน้าเหมือนคุณอีวาน(พร้อมก๊อก)มาเคาะประตูบ้าน...จะเปิดให้เข้าไปมั้ย?

เปิด!!!! 

- เมื่อไหร่จะแปลงเพศ

ไม่.....

ต่อไป ของป้า  kiripa

1.ทำไมมาเมะเป็นกุลสตรีจัง

- งานบ้านรึอย่างอื่นเอ่ย? *ยิ้มนิ่งๆพร้อมกับก๊อกที่อยู่ข้างหลัง*

2.ทำยังไงจมูกถึงได้เป็นแบบนั้นล่ะคะ?

- เชื้อจากฝั่งแม่จ้ะ 

3.ชอบเพศเดียวกันใช่มั้ยคะ ใช่มั้ยย

- หยาบคายยยยยยยย *หวดด้วยก๊อกเอาให้ลืมความทรงจำ* 

4.ทำไมไม่เปลี่ยนชื่อเป็นคุโร่มาเมะล่ะคะ?

- เปลี่ยนก็บ้าสิจ๊ะ *ใช้สว่านอัดเข้าให้* 

5.กล้ามอัลฟ์ กับ กล้ามอิวาน อยากจับกล้ามใครมากกว่ากันคะ?

- อยากจับทั้งคู่นะ  เอาเป็นว่า จับของคุณีอวานก่อน แล้วค่อยวิ่งไปจับของอ้วนละกัน XD

ไม่มีเพิ่มแล้วนะ *จ้องเอ็นทรี่ก่อนหน้านั้น*

โอเช ไปจริงๆล่ะ

edit @ 27 Oct 2009 20:22:45 by มาเมจจิ [~*แมวแอบซึน*~]

edit @ 27 Oct 2009 20:31:05 by มาเมจจิ [~*แมวแอบซึน*~]